Cupido 9, 1947 te Lies, coll. T.D. Cupido


Cupido 1 en 2 Ford-Wayne schoolbussen (1946):

Eind 1946 kwamen er 2 heel nieuwe bussen naar Terschelling. De USA hielpen Europa met de wederopbouw en zo kwamen er bouwpakketten naar dit werelddeel die ter plekke konden worden opgebouwd. Op die manier kende Amerika de Ford-Wayne schoolbussen. De bouwpakketten kwamen naar de Ford-fabriek in Amsterdam en werden daar vervolgens in elkaar gezet. De wagens werden daarna verdeeld over Nederland en kwamen bij veel busmaatschappijen te rijden. De kleinere daaronder grepen er helaas vaak naast en mochten zich behelpen met oud spul.
 
Een schoonzoon van Aike Cupido had in Friesland relaties bij de instantie die in die provincie de bussen verdeelde. Door die invloed kreeg Cupido het voor elkaar dat er 2 Ford-Wayne schoolbussen naar Terschelling kwamen. Al in september 1946 kreeg het bedrijf dat te horen. Ook dat één van de twee wagens niet compleet was. Bepaalde onderdelen zouden worden nagezonden. Maar die bus mocht toch rijden voor de duur der bijzondere omstandigheden. Het zou nog tot mei 1947 duren voordat de beide wagens in dienst kwamen in een rode kleur. (zie ook dit filmpje van Marty Werkman).
 
De wagens kregen de parknummers 1 en 2 en waren een welkome aanvulling op het wagenpark. Men greep echter de indienstelling van de schoolbussen aan om de Beers Trambus uit dienst te stellen en een grondige revisie te laten ondergaan. Wegens de schaarste en daardoor trage onderdelenvoorziening duurde die revisie vrij lang, zodat Cupido de steeds drukker wordende diensten moest uitvoeren met de 2 Ford-Wayne's en het kleine busje (ab 5), de Ford 3 bleek zeer slecht en werd verkocht (zie aflevering 9). Al in 1948/1949 werden beide schoolbussen in dezelfde kleurstelling als de Beers Trambus gebracht: donkerblauw met grijze strepen, dit na toewijzing van overheidswijze van de benodigde hoeveelheid verf. Ook het kleine busje onderging die gedaantewisseling.
 
In tegenstelling met de hun soortgenoten aan de vaste wal voldeden de schoolbussen op Terschelling prima. Het enige nadeel waren de hoge brandstofkosten, omdat ze benzinemotoren hadden. Dat was de reden dat autobus 2 in 1950 een Perkins dieselmotor kreeg ingebouwd. Van ombouw van wagen 1 is nooit iets gekomen. In 1955 eindigde de carrière van deze wagen abrupt wegens een zware botsing met een vrachtwagen. De schade was zo omvangrijk, dat herstel niet meer lonend werd geacht.
 
Gedurende de jaren 1947 t/m 1954 kon Cupido met 4 bussen het vervoersaanbod aan. Blijkbaar was dat in de zomer van 1952 niet het geval want men huurde voor 700 gulden een bus van de NTM. Ik heb nog steeds niet kunnen achterhalen wat voor een bus dat was. Buiten het huurbedrag was in de boeken van Cupido niets te vinden en niemand kon het zich meer herinneren.
Vanaf 1955 werd met een bus meer gereden, ondanks het feit dat Schoolbus 1 en de Beers werden afgevoerd. In de volgende aflevering zullen we zien dat er in 1955 4 bussen bijkwamen, waarvan er 3 op de dienst gingen, samen met de overgebleven schoolbus 2 en het kleine busje (5).
 
Na 1955 bleef schoolbus 2 dus nog doorrijden, al was zijn grote rol uitgespeeld. Versterking tijdens de bootdiensten was grotendeels zijn inzet. Tot 20 juli 1955 was Aike Cupido de vaste chauffeur, maar op die datum stapte ouwe Aike van de bus. Op 71-jarige leeftijd vond hij het toen genoeg. Omdat het op dat moment middenin het zomerseizoen was, merkten de Terschellingers zijn vertrek niet direct op, maar daarna werd een groot afscheid op touw gezet. Dat mondde uit in 3 afscheidsavonden, gehouden in Hoorn, Midsland en West-Terschelling, Daar werden in januari 1956 de 3 uitvoeringen gegeven van de revue Gevleugelde Wielen. Aike en zijn bedrijf werden geprezen op juiste wijze en geroemd om zijn symbool van service. Het cadeau van de bevolking bestond uit een geiser, radiotoestel en een wasmachine. Van de rest van het geld werd een waterleiding naar het huis van Aike en Aatje in Hoorn aangelegd, omdat zij zover van de weg woonden. De cadeaus en de argumentatie zijn tekenend voor die tijd.
Ondanks de verminderde inzet van dit voertuig werd hij eind 1955/begin 1956 toch nog in de nieuwste Cupido kleuren gebracht: zeegroen met crème dak, geheel conform de uitvoering die de Utrechtse trambussen in 1955 hadden gekregen.
Het actieve leven schoolbus 2 eindigde in 1959. In september van dat jaar ging de hele familie Cupido met die bus nog op stap, op Terschelling heet dat opperîd, waarbij de toen nog kleine Tjebbe, zittend op de motorkap, werd vereeuwigd. Jaren later is hij zelf buschauffeur en is hij de grote leverancier van deze foto's.
 
In deze aflevering ook enkele dienstregelingen uit de tijd van deze bussen en enige documenten betreffende de tarieven c.q. kaartjes, alsmede het lintje dat Aike Cupido in 1947 heeft ontvangen.

* onderstaande afbeeldingen zijn vrij voor privégebruik. Voor ander gebruik neem contact op.