Fram 2188 en veerboot Noord-Nederland op 2 augustus 1983, West-Terschelling, Willem Barentszkade; dia: Wim Vink


Fram 1983:

De wagens 2130, 2131, 2132 en de 5578 verdwenen in het najaar van 1982 voorgoed naar de vaste wal. Wellicht doken ze nog eens op een ander Waddeneiland, maar die informatie is mij niet bekend. De 2133, 2135 en 5577 bleven op het eiland en zij werden voor het zomerseizoen van 1983 versterkt met de iets nieuwere 2188, 2190, 2191 en 2192. Tijdens mijn vakantie van dat jaar raakte de 2135 zodanig defect dat hij retour Friesland ging. De reden was een zeer slecht werkende versnellingsbak. Vanwege het gevorderde seizoen werd hij niet meer vervangen. De overige zes wagens konden het vervoer prima aan.
 
Vanaf 1983 stopten de bussen niet meer bij de "witte vlag". Dat oude gebruik, nog daterend uit de Cupido-tijd, was eind 1982 gedwongen opgehouden door een regeringsmaatregel, namelijk de invoering van de toenmalige knakenkaart. Als je de medicijnen wilde ophalen bij de apotheek of dokter, moest je tot een aantal malen een knaak betalen.
Wat heeft dat nou met Fram-bussen te maken, zullen jullie zeggen? Op Terschelling stopte de bus altijd bij de witte vlag, een sein dat iedereen buiten aan de weg kon zetten. Dat gebruik raakte op de achtergrond bij de invoering van vaste haltes, maar de dokter in Midsland hing trouw de witte vlag uit als er medicijnen waren voor de bevolking Om Aast (dat is vanaf Landerum tot en met Oosterend). De bus stopte dan en nam de bestelling mee en leverde deze ter plekke af. Een stukje service dat je alleen in kleinschalige gebieden zoals Terschelling kon aantreffen. Doordat de bevolking nu zelf een knaak moest betalen, kon de buschauffeur die service niet meer uitvoeren en moest de dokter de witte vlag definitief opbergen.
 
Henk Cupido was sinds de overname van de busdienst door de NOF (in oktober 1969) de chef daarvan op het eiland. In het najaar van 1983 werd hij ziek en kon na verloop van tijd zijn werk niet meer uitvoeren. In juni 1984 kwam hij te overlijden. Daarmee was hij toen de laatste telg van de familie Cupido, die betrokken was bij de busdienst. In later jaren zou er toch weer Cupido op de bus terugkeren, maar dat komt ergens in een volgende aflevering aan bod.
 
Over de zomerdienstregeling kan ik kort zijn: het aantal ritten was weer gelijk aan het jaar ervoor en slechts een enkele rit verschoof een paar minuten om een betere aansluiting op de veerboot te geven. In de daaropvolgende winterdienst was precies hetzelfde aan de hand.
 
De ritprijzen waren gekoppeld aan de landelijk strippenkaart en die tarieven werden elk geïndexeerd met het prijspeil. De prijs van de rondrit werd niet meer vermeld in de plaatselijke dienstregelingenfolder, wel het feit dat er alleen nog een kantoor van de VVV op West was waar de plaatsbewijzen konden worden geregeld. Het filiaal in Midsland was namelijk gesloten.
Er werd ook een tekst gewijd aan het uitvallen van bootdiensten. Het kon inhouden dat aansluitende busdiensten ook werden opgeheven en daarover kon men bellen.

* onderstaande afbeeldingen zijn vrij voor privégebruik. Voor ander gebruik neem contact op.